Autor: Redakcja Niebieskie Pudełko

Reakcja na własne imię to jeden z ważnych elementów rozwoju komunikacji i kontaktu z otoczeniem. Początkowo niemowlę reaguje przede wszystkim na głos mamy, taty i inne znajome dźwięki, a z czasem zaczyna rozpoznawać, że określone słowo odnosi się właśnie do niego. Kiedy dziecko reaguje na imię? Co zrobić, jeśli niemowlę lub roczne dziecko nie reaguje na imię i czy brak reakcji może mieć związek z autyzmem?
Pierwsze reakcje na własne imię można zauważyć zwykle w drugiej połowie pierwszego roku życia. Wcześniej niemowlę reaguje na dźwięki, znajome głosy czy zmianę tonu wypowiedzi, ale nie musi jeszcze rozpoznawać, że konkretne słowo jest jego imieniem.
W pierwszych miesiącach życia dziecko coraz lepiej lokalizuje źródło dźwięku i reaguje na znajome głosy. Między 6. a 9. miesiącem wiele dzieci zaczyna rozpoznawać własne imię i zwracać uwagę, gdy ktoś je woła. Około 9. miesiąca życia większość dzieci reaguje już na swoje imię, choć nie musi robić tego za każdym razem.
Zajęty zabawą, zmęczony albo rozdrażniony maluch może czasem nie zwrócić uwagi na wołanie. Ważniejsza od pojedynczej sytuacji jest więc reakcja dziecka obserwowana na przestrzeni czasu i w różnych okolicznościach.
Nie potrzeba do tego specjalnego testu. Aby sprawdzić reakcję na imię, najlepiej wybrać spokojny moment, kiedy dziecko nie jest bardzo pochłonięte zabawą. Wypowiedz jego imię zwykłym, spokojnym głosem, najlepiej wtedy, gdy maluch nie patrzy akurat bezpośrednio na Ciebie.
Dziecko może odwrócić głowę, spojrzeć na rodzica, uśmiechnąć się, zatrzymać wykonywaną czynność albo w inny sposób pokazać, że zauważyło wołanie. Warto obserwować taką reakcję w różnych sytuacjach i porach dnia.
Nie ma natomiast sensu wołać malca po imieniu kilkanaście razy z rzędu. Powtarzane bez przerwy słowo może stać się dla niego kolejnym dźwiękiem w tle, a brak reakcji w takiej sytuacji niewiele mówi o rozwoju dziecka.
Dziecko nie musi za każdym razem natychmiast nawiązywać kontaktu wzrokowego po usłyszeniu swojego imienia. Reakcją może być również zwrócenie twarzy w kierunku rodzica, przerwanie zabawy, uśmiech, wokalizacja czy zainteresowanie osobą, która je zawołała.
W pierwszym roku życia warto obserwować rozwój dziecka całościowo. Znaczenie ma nie tylko to, kiedy dziecko zaczyna reagować na imię, ale również czy interesuje się ludźmi, reaguje na głosy i inne dźwięki, podejmuje interakcję oraz stopniowo rozwija komunikację niewerbalną.
Ważne są także gesty, takie jak wyciąganie rąk, wskazywanie czy próby zwracania uwagi rodzica na interesujące przedmioty i wydarzenia.
Zobacz również: “Powiedz Mama”: https://niebieskiepudelko.pl/powiedz-mama/

Brak reakcji na własne imię nie oznacza automatycznie zaburzeń rozwojowych. Może wynikać z różnych przyczyn. Małe dziecko czasami jest po prostu pochłonięte zabawą, zmęczone lub rozdrażnione. U części dzieci dana umiejętność pojawia się również nieco później niż u rówieśników.
Jeśli dziecko nie reaguje na imię, warto zwrócić uwagę na słuch. Problemy ze słuchem mogą sprawić, że maluch nie zawsze zauważa wołanie, zwłaszcza gdy rodzic znajduje się poza jego polem widzenia. Sam fakt, że dziecko reaguje na niektóre dźwięki, nie wyklucza częściowego niedosłuchu ani innych trudności ze słuchem. W razie wątpliwości wskazane może być jego dokładne sprawdzenie.
Brak reakcji na imię może występować także przy trudnościach dotyczących komunikacji i rozwoju społecznego, w tym u dzieci w spektrum autyzmu. Pojedynczego zachowania nie można jednak traktować jako podstawy do postawienia diagnozy.
Jeśli dziecko około 9. miesiąca życia nadal nie reaguje lub bardzo rzadko reaguje na swoje imię, warto powiedzieć o tym pediatrze, szczególnie gdy pojawiają się również inne wątpliwości dotyczące komunikacji, kontaktu społecznego lub słuchu.
Brak tej umiejętności nie oznacza automatycznie zaburzenia rozwojowego, ale jest sygnałem, który warto uwzględnić podczas oceny rozwoju dziecka.
Jeżeli roczne dziecko nie reaguje na imię lub robi to sporadycznie, tym bardziej wskazana jest konsultacja. Podobnie warto zareagować, gdy 18-miesięczne, 2-letnie lub 3-letnie dziecko nadal nie zwraca uwagi po usłyszeniu swojego imienia.
Nie należy natomiast czekać na osiągnięcie konkretnego wieku, jeśli dziecko przestało wykonywać czynności, które wcześniej potrafiło. Utrata wcześniej nabytych umiejętności jest wskazaniem do konsultacji niezależnie od wieku.
Rodzice czasami zauważają, że dziecko reaguje na inne dźwięki – muzykę, odgłos otwieranych drzwi, ulubioną zabawkę czy głos rodzica – ale nie odwraca głowy na swoje imię. Taka obserwacja dostarcza ważnej informacji, ale nie pozwala samodzielnie wykluczyć problemów ze słuchem ani określić przyczyny braku reakcji.
Znaczenie ma również to, jak dziecko funkcjonuje w innych sytuacjach. Czy podejmuje kontakt z rodzicem? Czy interesuje się wspólną zabawą? Czy próbuje zwrócić uwagę opiekuna na to, co je interesuje? Czy wykorzystuje gesty, wokalizuje i reaguje na proste komunikaty?
Jeżeli brak reakcji na własne imię utrzymuje się, warto skonsultować się z pediatrą, nawet jeśli dziecko słyszy i rozpoznaje inne dźwięki.
Trudności z reagowaniem na własne imię mogą występować u dzieci w spektrum autyzmu, dlatego reakcja na imię jest jednym z zachowań branych pod uwagę podczas oceny rozwoju społecznego i komunikacji. Brak reakcji na imię nie jest jednak równoznaczny z autyzmem.
Większe znaczenie ma współwystępowanie innych sygnałów. U części dzieci w spektrum autyzmu mogą występować m.in. rzadsze reagowanie na imię, ograniczona wspólna uwaga, mniej gestów służących komunikacji, trudności w odwzajemnianiu kontaktu społecznego, opóźnienia lub nietypowości w rozwoju komunikacji oraz powtarzalne zachowania.
Pojedynczy objaw, w tym brak reakcji na imię, nie pozwala rozpoznać autyzmu. Jeśli rodzice zauważają kilka niepokojących zachowań albo mają wrażenie, że rozwój społeczny dziecka przebiega inaczej niż wcześniej, warto skonsultować się ze specjalistą zamiast próbować samodzielnie stawiać diagnozę.

Pierwszym krokiem może być rozmowa z pediatrą, który oceni rozwój dziecka i zdecyduje, czy potrzebna jest dalsza diagnostyka. W zależności od obserwowanych trudności może być wskazane m.in. dokładne badanie słuchu lub konsultacja w poradni zajmującej się rozwojem małego dziecka.
Jeżeli występują inne objawy mogące wskazywać na spektrum autyzmu, w diagnostyce uczestniczą odpowiedni specjaliści, np. psycholog dziecięcy, psychiatra dziecięcy lub lekarz specjalizujący się w rozwoju dziecka. Jednym z narzędzi wykorzystywanych w procesie diagnostycznym jest ADOS-2.
Nie jest to jednak samodzielny „test na autyzm”. Rozpoznanie wymaga szerszej oceny funkcjonowania dziecka, jego rozwoju, zachowania oraz informacji zebranych od rodziców.
Wczesna konsultacja nie oznacza automatycznie rozpoznania zaburzenia. Pozwala natomiast sprawdzić, czy rozwój przebiega prawidłowo i czy dziecko potrzebuje dodatkowego wsparcia.
Bibliografia:
Autismspeaks.org, https://www.autismspeaks.org/expert-opinion/how-get-autistic-child-respond-name
Marcywillardphd.com, https://marcywillardphd.com/response-to-name-in-childhood/
Bbc.co.uk, https://www.bbc.co.uk/tiny-happy-people/articles/zb4t7yc
Tagi: reakcja na imię, rozwój mowy, rozwój niemowlaka
Dodaj komentarz