Spanie z dzieckiem może oznaczać dwie różne sytuacje: niemowlę śpi w sypialni rodziców we własnym łóżeczku albo rodzic i dziecko śpią w jednym łóżku. To rozróżnienie ma duże znaczenie dla bezpieczeństwa, zwłaszcza w pierwszych miesiącach życia. Czy spanie z dzieckiem w jednym łóżku jest bezpieczne? Jak powinno spać niemowlę, a co zrobić, gdy kilkuletnia pociecha każdej nocy chce spać z mamą i tatą?
Spanie z dzieckiem – co właściwie oznacza współspanie?
Określenia „współspanie” i „spanie z dzieckiem” bywają używane w odniesieniu do różnych sytuacji. Tymczasem warto rozróżnić dwa rozwiązania. Pierwsze to room-sharing, czyli spanie dziecka i rodziców w jednym pomieszczeniu, ale na oddzielnych powierzchniach. Niemowlę może wtedy spać w swoim łóżeczku ustawionym obok łóżka rodziców.
Drugie rozwiązanie to bed-sharing, czyli spanie z dzieckiem w jednym łóżku. W tym przypadku rodzic i maluszek przez część lub całą noc dzielą ten sam materac.
Rozróżnienie jest ważne, ponieważ oba rozwiązania nie są równoważne pod względem bezpieczeństwa. Aktualne zalecenia dotyczące bezpiecznego snu niemowląt rekomendują spanie w tym samym pokoju co rodzice, ale na oddzielnej powierzchni przeznaczonej dla dziecka. Takie rozwiązanie ułatwia karmienie, uspokajanie i reagowanie na potrzeby maluszka, a jednocześnie ogranicza zagrożenia związane ze spaniem w jednym łóżku.
Zobacz również: Jak usypiać niemowlę: https://niebieskiepudelko.pl/jak-usypiac-niemowle/
Gdzie powinien spać noworodek i niemowlę?
Najbezpieczniejszym miejscem do spania dla zdrowego niemowlęcia jest własne łóżeczko, kosz Mojżesza lub inne miejsce przeznaczone do snu niemowląt, ustawione w sypialni rodziców. Zaleca się, aby dziecko spało w tym samym pokoju co rodzice przynajmniej przez pierwszych 6 miesięcy życia.
Materac powinien być twardy, płaski i dobrze dopasowany do łóżeczka. Dziecko układamy do snu na plecach. W łóżeczku nie powinny znajdować się poduszki, ochraniacze, luźna kołdra, pluszaki ani inne miękkie przedmioty, które mogłyby znaleźć się przy twarzy niemowlęcia.
Bliskość rodzica nie wymaga więc spania na jednym materacu. Łóżeczko w sypialni rodziców pozwala szybko reagować, gdy dziecko się wybudza, potrzebuje karmienia czy uspokojenia, a jednocześnie zapewnia mu własną przestrzeń do snu.
Czy spanie z noworodkiem w jednym łóżku jest bezpieczne?
Spanie z noworodkiem lub niemowlęciem w jednym łóżku budzi najwięcej kontrowersji. Wielu rodzicom takie rozwiązanie wydaje się naturalne i wygodne, zwłaszcza podczas nocnego karmienia. Nie można jednak powiedzieć, że spanie z dzieckiem w jednym łóżku jest równie bezpieczne jak sen niemowlęcia na oddzielnej powierzchni.
Łóżko dla dorosłych nie jest projektowane z myślą o bezpieczeństwie niemowlaka. Zagrożeniem mogą być miękki materac, kołdra, poduszki, szczeliny pomiędzy materacem a ścianą lub ramą łóżka, a także możliwość przypadkowego przykrycia lub przygniecenia maluszka.
American Academy of Pediatrics nie rekomenduje dzielenia łóżka z niemowlęciem. Jednocześnie organizacje zajmujące się bezpiecznym snem dzieci zwracają uwagę, że rodzice czasami zasypiają z dzieckiem również nieplanowanie. Dlatego powinni znać nie tylko zalecenie dotyczące oddzielnego miejsca do snu, lecz także sytuacje, w których wspólne spanie wiąże się ze szczególnie dużym ryzykiem.
Kiedy absolutnie nie należy spać z niemowlęciem w jednym łóżku?
Ryzyko związane ze wspólnym spaniem nie jest takie samo w każdej sytuacji. Są jednak okoliczności, w których dziecko powinno spać na oddzielnej powierzchni.
Nie należy dzielić miejsca do spania z niemowlęciem, gdy:
- rodzic lub inna osoba znajdująca się w łóżku piła alkohol;
- ktoś pali papierosy lub dziecko było narażone na palenie w okresie ciąży;
- rodzic przyjął leki albo inne substancje powodujące senność lub ograniczające zdolność wybudzenia się;
- dziecko urodziło się przedwcześnie;
- dziecko miało niską masę urodzeniową;
- na materacu znajdują się poduszki, ciężka kołdra lub inne miękkie przedmioty mogące zasłonić twarz dziecka;
- w łóżku śpią również inne dzieci lub zwierzęta.
Szczególnie niebezpieczne jest zaśnięcie z niemowlęciem na kanapie lub w fotelu. Jeśli podczas nocnego karmienia rodzic czuje, że może zasnąć, nie powinien przenosić się z dzieckiem na sofę w przekonaniu, że będzie to bezpieczniejsze.
Spanie z dzieckiem a SIDS – co trzeba wiedzieć?
SIDS, czyli zespół nagłej śmierci niemowlęcia, określany potocznie jako zespół nagłej śmierci łóżeczkowej, oznacza nagły zgon niemowlęcia, którego przyczyny nie udaje się wyjaśnić mimo przeprowadzonego postępowania diagnostycznego.
Wokół współspania powstało wiele teorii, m.in. przekonanie, że dziecko śpiące obok mamy synchronizuje z nią oddech, dzięki czemu wspólny sen chroni je przed SIDS. Nie ma podstaw, aby traktować spanie w jednym łóżku jako metodę zapobiegania SIDS.
W profilaktyce znaczenie mają natomiast warunki snu. Niemowlę powinno być układane na plecach, na twardym i płaskim materacu, bez poduszki, luźnej pościeli i miękkich przedmiotów w miejscu snu. Należy również unikać przegrzewania dziecka i ekspozycji na dym tytoniowy.
Spanie w sypialni rodziców, ale we własnym łóżeczku, jest rekomendowanym rozwiązaniem przynajmniej przez pierwszych 6 miesięcy życia dziecka.
Czy wspólne spanie z maluszkiem ma zalety?
Bliskość w nocy może być dla rodziny wygodna. Dziecko znajduje się blisko rodzica, łatwiej zauważyć jego wybudzenie i szybciej odpowiedzieć na potrzebę karmienia czy uspokojenia. Dla części rodziców możliwość pozostawania blisko maluszka wiąże się również z większym poczuciem spokoju.
Nie oznacza to jednak, że dla osiągnięcia tych korzyści niemowlę musi spać w jednym łóżku z rodzicami. Ustawienie łóżeczka bezpośrednio obok łóżka rodziców pozwala zachować bliskość i ułatwia nocną opiekę.
Nie warto również przypisywać wspólnemu spaniu efektów, których nie potwierdzono. Sam fakt, że dziecko śpi z rodzicem na jednym materacu, nie jest warunkiem stworzenia silnej więzi ani prawidłowego rozwoju dziecka. Bliskość buduje się poprzez codzienną opiekę, reagowanie na potrzeby, dotyk, rozmowę, karmienie i poczucie bezpieczeństwa również poza godzinami snu.
Co zrobić, gdy starsze dziecko chce spać z mamą i tatą?
Temat wspólnego spania nie kończy się wraz z okresem niemowlęcym. Wielu rodziców zna sytuację, w której dwu-, trzy- czy pięciolatek zasypia w swoim pokoju, a w środku nocy pojawia się w łóżku rodziców.
Dzieci chcą spać z rodzicami z różnych powodów. Czasami potrzebują bliskości, boją się ciemności, przeżywają zmianę w swoim życiu albo po prostu przyzwyczaiły się do zasypiania przy mamie lub tacie. Po chorobie, przeprowadzce, rozpoczęciu przedszkola czy pojawieniu się rodzeństwa potrzeba nocnej bliskości może chwilowo wzrosnąć.
Nie oznacza to automatycznie problemu. Jeśli wspólny sen odpowiada całej rodzinie i dotyczy już starszego dziecka, decyzja może zależeć przede wszystkim od potrzeb rodziców i malucha. Jeśli jednak nikt się nie wysypia, rodzice nie mają miejsca w swoim łóżku albo dziecko nie potrafi zasnąć bez ich obecności mimo prób zmiany, warto stopniowo pracować nad nowymi nawykami.
Jak nauczyć dziecko spać we własnym łóżeczku?
Nie każde dziecko jest gotowe na zmianę w tym samym momencie. Jeśli maluch od dawna zasypia obok mamy lub taty, nagłe ogłoszenie, że od dzisiaj musi spać samo, może wywołać silny protest.
Przejście do własnego łóżka można przeprowadzać etapami. Pomocne może być:
- wprowadzenie powtarzalnego rytuału przed snem;
- czytanie książki lub spokojna rozmowa w łóżku dziecka;
- pozostanie obok niego do momentu wyciszenia;
- stopniowe ograniczanie obecności rodzica podczas zasypiania;
- spokojne odprowadzanie dziecka do jego łóżka, jeśli pojawia się w sypialni rodziców;
- chwalenie malucha za kolejne noce lub części nocy spędzone we własnym łóżku.
Warto zachować konsekwencję, ale nie zamieniać snu w pole walki. Jeżeli dziecko przechodzi trudniejszy okres, choruje albo mierzy się z dużą zmianą, może chwilowo potrzebować więcej bliskości.
Czy spanie z dzieckiem w jednym łóżku jest bezpieczne?
W przypadku niemowlęcia najbezpieczniejsze jest spanie w sypialni rodziców, ale na oddzielnej, twardej i płaskiej powierzchni przeznaczonej do snu dziecka.
Czy noworodek powinien spać z mamą?
Noworodek powinien spać blisko rodzica, najlepiej we własnym łóżeczku znajdującym się w sypialni rodziców.
Czy wspólne spanie zmniejsza ryzyko śmierci łóżeczkowej?
Spanie w jednym łóżku nie jest metodą zapobiegania SIDS; rekomendowane jest natomiast dzielenie z niemowlęciem pokoju bez dzielenia powierzchni do snu.
Do kiedy dziecko powinno spać w sypialni rodziców?
Zaleca się, aby niemowlę spało w pokoju rodziców na oddzielnej powierzchni przynajmniej przez pierwszych 6 miesięcy życia.
Co zrobić, gdy przedszkolak chce spać z rodzicami?
Warto ustalić przyczynę nocnych wędrówek i, jeśli rodzice chcą zmiany, stopniowo budować nawyk zasypiania i pozostawania we własnym łóżku bez zawstydzania czy karania dziecka.
Bibliografia:
Lullabytrust.org.uk, https://www.lullabytrust.org.uk/baby-safety/safer-sleep-information/co-sleeping/
Babysensemonitors.com, https://www.babysensemonitors.com/a/nursery-resources/secure-nursery/co-sleeping-vs-crib?srsltid=AU7gw4U2pJ7iNlcu5erl-0-DAL_Agx-Xh4AOEPWKNXqP6e7gZBkzfGxO
Tagi: spanie z dzieckiem
Dodaj komentarz