Autor: Redakcja Niebieskie Pudełko

Nebulizator często pojawia się w domu wraz z pierwszymi infekcjami dróg oddechowych dziecka. Urządzenie pozwala podawać odpowiednie roztwory i leki drogą wziewną w postaci drobnego aerozolu, bez konieczności koordynowania wdechu z aplikacją preparatu. Czym różnią się inhalator i nebulizator? Jak prawidłowo przeprowadzić nebulizację i jakie parametry powinien mieć dobry nebulizator dla dziecka? Wyjaśniamy, na co zwrócić uwagę przed zakupem urządzenia dla całej rodziny.
Nebulizator jest urządzeniem służącym do przekształcania płynnego preparatu w aerozol zawierający bardzo małe cząsteczki. Powstała mgiełka jest wdychana przez maseczkę lub ustnik i w zależności od wielkości cząstek może docierać do różnych części układu oddechowego. Do nebulizacji nie jest potrzebny specjalny sposób wykonywania wdechu, dlatego metoda dobrze sprawdza się u małych dzieci, które mają problem z koordynacją oddechu i użycia klasycznego inhalatora.
Określenia inhalator i nebulizator bywają stosowane zamiennie, choć nie oznaczają dokładnie tego samego. Inhalacja jest pojęciem szerszym i oznacza podawanie substancji drogą wziewną. Nebulizacja jest jednym z rodzajów inhalacji, podczas którego płynny roztwór zostaje zamieniony w aerozol. Nebulizator może stanowić część zestawu z kompresorem albo być niewielkim urządzeniem wykorzystującym membranę lub ultradźwięki.
Podstawowym zadaniem nebulizatora jest umożliwienie dostarczenia odpowiedniego preparatu bezpośrednio do dróg oddechowych. W zależności od rodzaju substancji, urządzenia i wielkości wytwarzanych cząstek aerozol może docierać m.in. do oskrzeli czy płuc. Nebulizację wykorzystuje się w leczeniu niektórych schorzeń dróg oddechowych, m.in. astmy i mukowiscydozy, a w określonych sytuacjach również innych chorób, jeśli lekarz zaleci podawanie leku w ten sposób.
Nebulizator może służyć również do inhalacji odpowiednimi roztworami soli fizjologicznej, np. w celu nawilżenia błony śluzowej. Trzeba jednak odróżnić taką inhalację od leczenia farmakologicznego. Samo posiadanie urządzenia nie oznacza, że każda infekcja, kaszel czy zapalenie oskrzeli wymaga nebulizacji. Rodzaj preparatu, dawkę leku i częstotliwość jego podawania należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.

Przed rozpoczęciem nebulizacji trzeba umyć ręce i przygotować urządzenie zgodnie z instrukcją producenta. Do przeznaczonego na preparat pojemnika należy wlać zalecony lek lub roztwór, a następnie połączyć elementy zestawu. Jeśli urządzenie ma przewód i kompresor, trzeba sprawdzić, czy zostały prawidłowo podłączone.
U małego dziecka stosuje się zwykle odpowiednio dopasowaną maseczkę. Powinna dobrze przylegać do twarzy – duże nieszczelności powodują utratę części aerozolu i mogą zmniejszać ilość preparatu docierającego do dróg oddechowych. Starsze dzieci, które potrafią prawidłowo z niego korzystać, mogą stosować ustnik. Podczas zabiegu maluch powinien spokojnie oddychać i znajdować się w pozycji siedzącej lub półsiedzącej.
Nie należy przeprowadzać nebulizacji podczas intensywnego płaczu, jeśli można tego uniknąć. Sposób wykonania inhalacji warto też dostosować do wieku i możliwości dziecka, zachowując zasady określone przez producenta konkretnego urządzenia.
Jednym z ważniejszych parametrów jest MMAD (Mass Median Aerodynamic Diameter), czyli mediana aerodynamicznej średnicy cząstek aerozolu. W uproszczeniu informuje ona o wielkości cząstek wytwarzanych przez urządzenie. Ma to znaczenie, ponieważ wielkość cząsteczki wpływa na miejsce jej osadzania się w drogach oddechowych. Przy leczeniu dolnych dróg oddechowych zwykle znaczenie mają cząstki o wielkości kilku mikrometrów, ale odpowiednie parametry zależą od terapii i stosowanego preparatu.
Warto sprawdzić również przepływ, tempo nebulizacji oraz objętość resztkową, czyli ilość leku pozostającą w pojemniku po zakończeniu zabiegu. Dla rodziców praktyczne znaczenie mają głośność, długość przewodu, łatwość czyszczenia i tryb pracy. Jeśli urządzenie ma służyć kilku domownikom, warto sprawdzić, czy zestaw zawiera osobne maseczki dla dzieci i dorosłych oraz ustnik. Poszczególni użytkownicy powinni mieć własne akcesoria mające bezpośredni kontakt z twarzą i ustami.
Najpopularniejszy jest nebulizator pneumatyczno-tłokowy, w którym kompresor wytwarza przepływ sprężonego powietrza pozwalający rozbijać płyn na drobne cząsteczki. Takie urządzenia są uniwersalne i współpracują z wieloma preparatami przeznaczonymi do nebulizacji, ale zwykle są większe i głośniejsze.
Inhalator siateczkowy wykorzystuje drgającą membranę z mikroskopijnymi otworami. Jest zazwyczaj mały, cichy i łatwy do zabrania w podróż. Wymaga jednak szczególnie starannego czyszczenia membrany. Inhalator ultradźwiękowy wykorzystuje natomiast ultradźwięki do wytwarzania aerozolu. Nie każdy lek nadaje się do stosowania w każdym typie urządzenia, dlatego przed nebulizacją trzeba sprawdzić zalecenia producenta preparatu i nebulizatora.
Jeżeli ma to być sprzęt dla całej rodziny, należy zwrócić uwagę przede wszystkim na zgodność z używanymi preparatami i parametry aerozolu, a dopiero później na dodatkowe funkcje czy wygląd.
Przeglądając ranking nebulizatorów lub ranking inhalatorów, nie warto kierować się wyłącznie pierwszym miejscem czy popularnością konkretnego modelu. Najlepszy inhalator dla dziecka to urządzenie dopasowane do rodzaju prowadzonej terapii, wieku malucha i preparatów, które mają być podawane.
Przed zakupem warto porównać:
Dobrym wyborem nie zawsze będzie więc najdroższy model. Zwłaszcza przy przewlekłym leczeniu warto zapytać lekarza lub farmaceutę, jaki rodzaj urządzenia będzie odpowiedni dla twojego dziecka i konkretnej terapii.

Do nebulizacji może być wykorzystywana jałowa sól fizjologiczna przeznaczona do tego celu. Powstająca mgiełka może pomóc nawilżyć drogi oddechowe i rozrzedzić zalegającą wydzielinę. W zależności od sposobu podania roztwory soli mogą być wykorzystywane do wspomagania oczyszczania i nawilżania błon śluzowych podczas niektórych infekcji dróg oddechowych.
Sól fizjologiczna nie jest jednak lekiem na każdą infekcję i nie zastępuje leczenia zaleconego przez lekarza. Nie należy również samodzielnie przygotowywać roztworu soli do nebulizacji ani wlewać do urządzenia wody, naparów ziołowych czy olejków eterycznych. Do pojemnika powinny trafiać wyłącznie preparaty przeznaczone do takiego zastosowania.
Przeczytaj również o rotawirusach: https://niebieskiepudelko.pl/rotawirusy/
Elementy mające kontakt z lekiem i wydychanym powietrzem wymagają regularnego czyszczenia. Po każdej nebulizacji należy postępować zgodnie z instrukcją konkretnego modelu – zazwyczaj obejmuje to rozłożenie zestawu, umycie wskazanych części i pozostawienie ich do całkowitego wyschnięcia. Nie wszystkie elementy można gotować, myć w zmywarce czy dezynfekować tym samym sposobem.
Szczególnej uwagi wymagają pojemnik na lek, maseczka, ustnik oraz membrana w urządzeniach siateczkowych. W nebulizatorach kompresorowych trzeba również kontrolować stan filtrów i wymieniać je zgodnie z zaleceniami producenta. Prawidłowa higiena urządzenia ogranicza ryzyko zanieczyszczenia zestawu drobnoustrojami i pozwala zachować jego właściwe parametry pracy.
Bibliografia:
Nationwidechildrens.org, https://www.nationwidechildrens.org/family-resources-education/health-wellness-and-safety-resources/resources-for-parents-and-kids/how-to-use-an-epipen/epinephrine-myths-and-facts/how-to-use-a-nebulizer
Kidshealth.org, https://kidshealth.org/en/parents/nebulizer-inhaler.html
Tagi: astma, mukowiscytoza, nebulizator, oskrzela, płuca, zapalenie płuc
Dodaj komentarz