Autor: Redakcja Niebieskie Pudełko

AMH, czyli hormon antymüllerowski, to jedno z badań, które zyskało w ostatnich latach duże znaczenie w diagnostyce płodności kobiet. Jest markerem rezerwy jajnikowej, czyli liczby pęcherzyków zdolnych do dojrzewania. Wynik badania AMH pomaga ocenić potencjał rozrodczy i zaplanować ewentualne leczenie niepłodności. Niski wynik nie jest jednak „wyrokiem” i nie przesądza o niemożności zajścia w ciążę. Dowiedz się, co to za badanie, kiedy je wykonać i jak interpretować wyniki.
>> AMH (hormon antymüllerowski) jest markerem rezerwy jajnikowej.
>> badanie AMH można wykonać w dowolnym dniu cyklu.
>> niski poziom AMH oznacza obniżoną rezerwę jajnikową, ale nie przesądza o niemożności zajścia w ciążę.
>> Normy AMH różnią się w zależności od wieku.
AMH (z ang. Anti-Müllerian Hormone) to hormon produkowany przez komórki ziarniste rosnących pęcherzyków jajnikowych. Jego stężenie we krwi odzwierciedla liczbę tych pęcherzyków, a tym samym rezerwę jajnikową kobiety. Im więcej pęcherzyków pozostaje w jajnikach, tym wyższe stężenie AMH.
Istotną różnicę w stosunku do innych hormonów kobiecych stanowi fakt, że AMH nie zmienia się zależnie od fazy cyklu miesiączkowego. Można je oznaczyć w dowolnym dniu, bez konieczności planowania pobrania na konkretny dzień, jak ma to miejsce np. w przypadku FSH czy estradiolu.
Badanie AMH nie ocenia jakości komórek jajowych, a wyłącznie ich liczbę. To rozróżnienie ma znaczenie kliniczne, ponieważ kobieta z niskim stężeniem AMH może zajść w ciążę, jeśli pozostałe komórki są dobrej jakości.
Zapamiętaj:
AMH można oznaczyć w dowolnym dniu cyklu. Jego stężenie jest stabilne przez cały miesiąc, w przeciwieństwie do FSH czy estradiolu.
Oznaczenie AMH jest dostępne między innymi w ALAB laboratoria: https://www.alab.pl/badanie/anty-mullerian-hormon-amh.
Badanie AMH nie jest rutynowym elementem badań profilaktycznych i wykonuje się je przy konkretnych wskazaniach klinicznych lub na prośbę pacjentki planującej ciążę.
Badanie AMH należy wykonać przede wszystkim w następujących sytuacjach:
Stężenie AMH obniża się fizjologicznie z wiekiem i jest to naturalny proces, odzwierciedlający kurczenie się puli pęcherzyków jajnikowych. Wartości referencyjne różnią się zależnie od grupy wiekowej: najwyższe są między 20. a 30. rokiem życia, następnie stopniowo maleją i osiągają bardzo niskie stężenia w okresie okołomenopauzalnym.
Niski poziom AMH wskazuje na obniżoną rezerwę jajnikową, co sygnalizuje, że pula pęcherzyków jest mniejsza niż oczekiwano dla danego wieku. Nie przesądza to jednak o niemożności zajścia w ciążę.
Z kolei wysoki poziom AMH, szczególnie u kobiet z nieregularnym cyklem, może sugerować wystąpienie PMOS (PCOS) i wymaga interpretacji łącznie z obrazem USG jajników i innymi parametrami hormonalnymi.
Kompleksową diagnostykę hormonalną (dostępną np. w ALAB laboratoria: https://www.alab.pl/pakiet/pakiet-hormony-kobiece-diagnostyka-plodnosci) przeprowadza się w celu uzyskania pełnej oceny profilu endokrynologicznego pod kątem płodności.
Wyniki badania AMH należy omówić z ginekologiem lub endokrynologiem. Sama liczba bez szerszego kontekstu klinicznego, czyli bez informacji o wieku, objawach i wynikach pozostałych badań, nie pozwala na właściwą interpretację ani zaplanowanie dalszego postępowania.
——————–
Bibliografia
www.alab.pl/badanie/anty-mullerian-hormon-amh (dostęp: 06.05.2026)
www.alab.pl/centrum-wiedzy/amh-hormon-antymullerowski-co-to-jest-i-kiedy-wykonac-badanie/ (dostęp: 06.05.2026)
Postępy endokrynologii 2023/2024, cz. 5 – gonady, Medycyna Praktyczna, www.mp.pl/endokrynologia/postepy/370691,endokrynologia-postepy-20232024-czesc-5-gonady (dostęp: 06.05.2026)
Diagnostyka niepłodności żeńskiej, Medycyna Praktyczna, www.mp.pl/ginekologia/wytyczne/inne/show.html?id=168530 (dostęp: 06.05.2026)

Dodaj komentarz